Üniversite, Başarı, Kariyer, Zaman Yönetimi

Yapmanız Gereken İşe Başlayamıyor musunuz? İşte Çözümü…

İki tür iş yapma şekli vardır. Birincisi yapacağınız işi belirleyip ne kadar uzun sürerse sürsün bu iş bitene kadar çalışmaktır. Bu tarz çalışmada, çalışmanızın ne kadar uzun sürdüğünün bir önemi yoktur. Önemli olan yapmanız gereken işi bitirmek ve ancak o işi bitirdikten sonra çalışmaya ara vermektir.

İkinci tür çalışma şekli ise yapacağınız işin bitmesinden ziyade, yapacağınız işin ne kadar sürede biteceğine dikkat etmektir. Bu tür çalışma şeklinde önce yapacağınız işi belirlersiniz, daha sonra mantığınızı ve tahmin gücünüzü kullanarak o iş için bir zaman ayırırsınız. Örneğin, işte bir email gönderilecekse ve bu emaili göndermek için belli bir araştırma yapmanız gerekiyorsa, bu araştırma, emailin yazımı, son kontrolleri ve göndermeniz için diyelim ki 60 dakikalık bir süre ayırıyorsunuz.

Bu sistemde, 60 dakikalık süre içinde yapmanız gereken bütün işleri tamamlayacak şekilde çalışıyorsunuz ve 60 dakikalık süre sonunda bu işi yapılacaklar listenizden çıkartacak şekilde çalışmanızı sürdürüyorsunuz. Bu sistemin ilk sistemden farkı kendinize işi bitirmek için belirli ve sınırlı bir zaman ayırmaktır. Bu özellikle yoğun zamanlarınızda size önemli bir zaman tasarrufu sağlayacak bir yöntemdir.

Bu yöntem, size zamandan tasarruf sağlar, çünkü insanoğlu yaptığı işi sindirerek ne kadar çok zaman ayırırsa o kadar çok zamanda bitirmeye programlanmıştır. Kendinize başı ve sonu belli olan sınırlı bir süre ayırdığınızda ise artık beyniniz o işi o belirlenen sürede bitirmek için gereken neyse onu yapacaktır. Böylece ilk yöntemde belki de üç-dört saat alacak bir iş, ikinci yöntemde 60 dakika içinde tamamlanmış olacaktır. Eğer işinizin kalitesi konusunda sorunlar yaşayacağınızı düşünüyorsunuz, böyle bir durumun yaşanmayacağından emin olabilirsiniz. Çünkü insan beyni daha kısa sürede, daha efektif ve daha sonuca odaklı bir çalışma düzeni geliştirir.

İkinci yöntem, çok büyük sorunlardan bir tanesi olan tembelliğin aşılmasında da çok yardımcıdır. Çünkü ilk yöntemde amaç bir işin bitirilmesi ve o iş bitene kadar ne kadar uzun sürerse sürsün çalışmaktır. İnsan beyni çalışmaya başlamadan önce ne kadar uzun süreceğini bilmediği bir aktiviteye girmek istemez. Bu aktiviteye başlamamak için elinden gelen her şeyi yapar, bahaneler uydurur, kendini kötü hissettirir, ve sonuç olarak çalışmaya başlayamadığınız bir gün yaşarsınız. Bu çalışmaya başlayamama durumu sizi psikolojik açıdan da zor durumda bırakır ve zaman içinde hem maddi olarak sonuçlarda olumsuzluklar yaşanır, hem de manevi olarak pskolojik açıdan sıkıntılar duyarsınız. İkinci yöntemde ise beynin amacı işi bitirmek değil işi belli bir süre içinde bitirmektir. Amacınız ne kadar ve hangi yolla olursa olsun eldeki işi belli bir zaman dilimi içinde bitirmektir. Beyniniz bu şekilde bu işin 60 dakika içinde biteceğini bildiğinde çalışmaktan kaçınmaz, çünkü 60 dakika sonra çalışmayı bırakıp ara verebileceğinizi bilir.

Bu yüzden, daha önceki yazılarda da belirttiğim zaman sınırlaması yani diğer bir adıyla timeboxing özellikle çalışmaya başlamakta zorluk çeken insanlar için ve yaptığı işi bazen olması gerekenden çok daha fazla bir sürede bitirebilen insanlar için oldukça yararlı bir yöntemdir. Bunu kullandığınızda, hem eğitim hem iş hayatınızda daha başarılı olacak ve başka işlere ayıracağınız fazla fazla zamanınız olacaktır. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere…

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.